Napisane dokładnie sto lat temu "Płomienie", nazwane zostały niegdyś „pierwszą polską powieścią intelektualną”. Brzozowski w swej literackiej odpowiedzi na "Biesy" z wielką pasją ukazał ideową panoramę okresu przełomu XIX i XX wieku, oddając w niej głos krytykom tradycjonalizmu, ziemiańskiego konserwatyzmu i klerykalizmu. Nie jest to jednak tylko świadectwo sporów dawno minionej epoki - refleksje i kłótnie bohaterów „Płomieni” o polskości, pojęcie narodu, źródła społecznych konfliktów, związki pomiędzy ekonomią, kulturą, ideologią i polityką w wielu momentach pozostają równie inspirujące jak przed 100 laty. Głównym tematem książki - kultowej dla kilku pokoleń lewicowej młodzieży XX wieku - jest problem relacji pomiędzy jednostką i jej twórczym potencjałem, a zastanymi warunkami społecznymi, a także desperackie poszukiwanie dróg naprawy świata w obliczu ogromu społecznego zła, widzianego wokół. Stanisław Brzozowski (1878-1911) - urodzony w zaborze rosyjskim polski filozof, pisarz, krytyk literacki i teatralny, historyk idei. W swej twórczości czerpał inspiracje z całej właściwie współczesnej mu myśli europejskiej, szczególnie zaś z Kanta, Hegla, Marksa, Sorela, Nietzschego, Carlyle'a, Schelley'a i Newmana. W swej pracy krytyczno-literackiej głosił konieczność zaangażowania twórcy w diagnozowanie swej epoki i kształtowanie społecznej substancji podług ideałów upodmiotowienia człowieka. Będąc zwolennikiem historycznego materializmu sprzeciwiał się jednocześnie jego deterministycznej wersji oraz wszelkim koncepcjom czyniącym człowieka przedmiotem zmagań zewnętrznych sił. WSPÓŁORGANIZATOREM SPOTKANIA JEST KLUB KRYTYKI POLITYCZNEJ