Choreografia, koncept: Iwona Pasińska Muzyka: Bartłomiej Frank, Abba, Bajeranci Kostiumy: Adriana Cygankiewicz, Iwona Pasińska Scenografia, nadkoncept: Piotr Blamowski Światła: Arkadiusz Kuczyński, Piotr Blamowski, Iwona Pasińska Spektakl Iwony Pasińskiej to gra w moment kondensujący rzeczywistość, moment świadomie podkreślający subiektywność widzenia każdego uczestnika gry, będącej metaforą życia. Autorka czyni wyraźne aluzje do konwencji teatralnych, wykorzystując m.in. tradycyjne mansjony, które spotykają się w jej spektaklu z elementami popkultury. Jak deklaruje Iwona Pasińska „gra rezygnuje z tańca, a jeśli go używa, to tylko po to, by przedstawić go takim, jakim on dziś zdaje się autorce”. Polski Teatr Tańca